عاشق صادق را حیات در وصال است و موت در فراق

Fire Tablet

مقدمه

این داستان ، داستان واقعی است از زندگی مادری که فرزندان بسیاری داشت و همواره از غم فراق آنان سوخت و جز دعا در حق آنان کاری نتوانست انجام دهد و امروز در اثر یک حادثه برآن شد که خاطرات چندین ساله اش را به رقم در آورد شاید درسی و یادگاری برای اولاد این سرزمین باشد.

این داستان قسمتی از زندگانی جوانان عزیزی است که فقط خواستند عاشق باشند و با زیبایی زندگی کنند.

از دوست بسیار عزیزم خانم کیوان گئولا که انگیزه نوشتن را در من زنده کرد نهایت تشکر را دارم، و از حق آرزوی بهترین ها را برای خودشان و همسر عزیزشان و اولاد و احفادشان دارم.

 

الهی من بمیرم

امروز اتفاقی افتاد که مرا بر آن داشت که داستانی بنویسم از عشق و بندگی. داستانی از همبستگی و اتحاد، داستانی ناگفتنی از هجر و فراق، داستانی بنویسم از روزگاری که دلتنگ آغوش گرم یکدیگر بودیم اما محروم از دیدار هم. داستانی از درد مادر و فرزندانی که آرزوی نشستن کنار هم را داشتند و در حسرت گفتگو های ممتد با هم بودند اما اجازه نداشتند ،کنار هم باشند ، داستانی بنویسم از غم بی خبری و دلتنگی، داستانی بنویسم که حتی نوشتنش جرم است و نگارشش اتهام .

فاطمه جان همین چند روز پیش بود که من بی خبر از همه جا به محل کار تو آمدم تا احوالی از تو بگیرم. اما متوجه شدم تو چطورمورد اذیت و آزار قرار گرفتی، چطور به محل کارت ریخته اند؟ چطور به خانه ات آمده اند و چطور وسایل شخصی ات را زیر و رو کرده اند و بعضی از آنها را با خود برده اند و چطور از صبح تا شب بدون غذا و حتی یک لیوان آب از تو بازجویی کرده اند و با رکیک ترین و زشت ترین الفاظ از تو پذیرایی کرده اند.

آن روز در مسیر برگشت به خانه، لحظه به لحظه یاد روزی می افتادم که تو به ستاد خبری احضار شده بودی لحظه ای که تو با چشم بند رو به دیوار نشسته ای و دو مرد قوی هیکل پشت سر تو ایستاده اند و با داد و فریاد سوالاتی از تو می پرسند. و هر بار که کمی سکوت کنی با فحش و ناسزا و کوبیدن روی میز پشت سر تو قلبت را به شدت می لرزانند. لحظه ای را می دیدم که تو از تهدیدهای وحشتناک آنها می ترسیدی، اما این ها برای تو آنقدر ناراحت کننده تر از این نبود که ناچار بودی همه این سختی ها را به تنهایی بدوش بکشی چون هیچیک از اعضاء خانواده تو خبر از دوستان بهایی تو نداشتند و آن روز به تنهایی روانه ستاد خبری شده بودی. و از اینکه مادرت با شنیدن خبر گرفتاریت سکته کند به خود لرزیدی. و از اینکه پدر زحمت کشت که بتازگی از بیمارستان مرخص شده متوجه هجوم این حضرات به خانه ات شود به خود پیچیدی. از اینکه خواهران و برادران متعصبت متوجه مشکلات ایجاد شده شوند لرزیدی ، اما بیشتر از همه آن دفتر خاطراتت بود که هیچوقت اجازه ندادی هیچ احد و ناسی آن را به دست بگیرد و امروز افرادی که با تعصب و بغض به تو و تفکرات و نظرات تو نگاه می کنند یادداشت های روزانه تو را در دست گرفته اند و چه بسا با خواندن لحظات تلخ و شیرین زندگیت که قسمتی از آن هم با زندگی دوستانت آمیخته است مجددا احضارت کنند و بر علیه تو و دوستانت از آن بهره برداری نمایند.

فاطمه جان دختر عزیزم ، این چند روز هر بار که یکی از این حالات را تصور کرده ام بی اختیار می گویم: ” الهی من بمیرم” با این کلام خودم را تسکین می دهم. یک لحظه از خاطرم نمی روید . چطور به خود اجازه داده اند که با شماها چنین برخورد کنند؟ به چه حقی به خانه تو و بقیه دوستانت ریختند؟ الهی من نباشم که ببینم سکه های سارا جان را که با خون دل در طی سال های متمادی جمع کرده بود ببرند؟ چطور به خود اجازه دادند که وسایل کار مبینا را با خود ببرند ؟ به چه اتهامی ؟ به چه جرمی؟

فاطمه ی عزیزم هر وقت یادم به کلماتی می افتد که با دیدن عکس های بی روسری تو بر زبان آورده اند، قلبم پاره پاره می شود . چقدر ظلم و اعتساف؟ کار خلاف را آنان انجام می دهند و به دختران پاک و معصوم ، تهمت بی حجابی و بی عفتی می زنند. یادم به مصائب بیکران حضرت

بهاء الله افتاد که در اثر جهالت ونادانی این خلق کشیدند ولی در آثار خود هدف از ظهور شان را به صراحت می فرمایند :

” آمده ام که در این عالم پر الایش که بالکلیه از ظلم ظالمین و خیانت خائنین باب اسایش بر تمام وجود مسدود است بحول الله و قوته چنان عدل و صیانت و امانت و دیانتی در کل افاق جاری و ساری و ظاهر و باهر نمایم که اگر یکی از پرده نشینان خلف حجاب که پرتو جمالش افتاب را بذره در حساب نیارد و در شئون حسن و جمال بی عدل و مثال باشد بجمیع جواهرهای گرانبها و زینتهای خارج از تعداد اولی النهی مزین و بی سحاب از خلف حجاب بیرون آید و تنها ، بی رقیب و حسیب از مشرق ابداع تا مغرب اختراع سفر نماید و در هر دیاری دیار و در هر اقلیمی سیاح و سیار شود امانت و دیانت و عدل و انصاف و فقدان خیانت و دنائت و ظلم و اعتساف بدرجه ای رسد که نه یک دست تعدی و طمع بذیل ثروت او دراز شود و نه یک نظر خیانت و شقا و شهوت و هوی بجمال عصمت او باز گردد تا بعد از سیر جمیع دیار با قلب بی غبار و وجه پر استشبار به محل و موطن خود راجع شود. بعد فرمودند بحول الله عالم را بهمین نوع خواهم نمود و این باب اعظم را بر وجه کل امم خواهم گشود.”

فاطمه جان این چند روز مدام از حق خواستم به شما کمک کند تا احقاق حق کنید. میدانم برای شما بسیار سخت است ما بهاییان در این دوران 170 ساله آبدیده شده ایم هر روز اتفاقی جدید رخ داده، هرشب واقعه ای نو پدید آمده که درس های جدیدی به ما داده است ،اما شما چون خصومت دیرینه این حضرات را نمی شناسید ، نگران می شوید ، مضطرب می گردید، تهدیدهای خشم آلود آنان را تماما باور می کنید، و حق هم دارید. اما برای ما دیدن غصه عزیزانمان ، شنیدن کابوس های شبانه فرزندانمان رنج آور است . اما دخترم شاید باورش سخت باشد که هر بار که می خواهم به سختی ها فکر کنم بیان مبارک قران کریم را بخاطر می آورم که می فرماید:

فاطمه جان امروز اتفاقی افتاد که درس بزرگی برای من بود چند روز بود که بهرام در خودش فرو رفته بود زیاد حرف نمی زد یکبار هم گفت اگر یه زمانی خانه نیامدم سویچ یدک توی کشوه خودمه اونو بردار و ماشین را بیار بزار توی پاکینگ، بعد هم برای چندمین بار قسمم داد که اگر روزی گرفتار شدم به هیچ وجه وثیقه برای آزادی من نیاوری. باید این حضرات متوجه باشند که اگر کسی وجهی در دست نداشته باشد بدون وثیقه او را آزاد کنند، خلاصه منم گفتم ببینیم حق چه مصلحت بداند. تا اینکه امروز صبح گفت شاید آخر وقت یه سری برم دادسرا، بعدم خداحافظی کرد و رفت. قبلا هیچ وقت به من نمی گفت می خواهم بروم دادسرا چون هر دفعه التماسش می کردم تند نری اذیتت می کنن مشکلی برات پیش می یارن برای همین هم معمولا بدون اطلاع من نمی رفت ، اما این دفعه کلی وصیت نصیحت کرد و بعد هم گفت شاید اگه وقت کردم برم . ظهر به وقت هر روز نیامد نگرانش شدم تماس گرفتم جواب نداد. چند دقیقه دیگه زنگ زدم مجددا پاسخی نشنیدم. هر ده دقیقه تماس می گرفتم . یادم به حرفهای صبحش افتاد، و بلافاصله به حرفهایی که دو ماه پیش به قاضی گفته بود، وای خدای من وقتی برام تعریف می کرد تنم می لرزید اما خدایش چقدر قشنگ به نکات تاریخی اشاره کرده بود ، به قاضی گفته بود چرچیل را می شناسید او هم گفته بود بله. بهرامم میگه چرچیل میگه اگه از تاریخ درس نگیریم محکوم به تکرار آن هستیم و شما امروز از تاریخ درس نگرفته اید. او هم میگه چطور مگه: بهرام هم میگه به تاریخ ادیان یه نگاهی بندازید هر پیامبری که آمد پیروانش را اذیت کردند شکنجه دادند کشتند اما بعد از چند قرن ندای الهی آن پیامبر همه دنیا را گرفت ، چقدر مسیحیان و مسلمانان را آزار دادند آخر چه شد؟ جز اینکه تعالیم حضرت مسیح و محمد دنیا را گرفت و امروز میلیاردها مسیحی و مسلمان در سراسر دنیا زندگی می کنند، و حالا شما از این تاریخ درس نمی گیرید و ناچارید شاهد تکرار آن باشید شما چه فکری می کنید؟ یک نفر را می گیرید بعد از اینکه حسابی آوازه اش بلند شد محکومش می کنید و به زندان می اندازید خب بعد چی؟ جز این است که از زندان جور و ظلم بیرون می آید و با ایمان تر و راسخ تر به خدمات خود ادامه می دهد؟ و مردم بیشتر از پیش او را دوست خواهند داشت؟ بازپرس حقیقتا با سعه صدر به حرفهای بهرام گوش می دهد. حتما امروز هم برنامه ای داشته که انقدر طول کشیده اگه تا ساعت 3 نیاید حتما به بهروز خبر میدهم. در این افکار بودم که تلفنم زنگ خورد بله خودش بود گفت تا نیم ساعت دیگه میام.

فاطمه جان باورت می شود این بار بهرام بخاطر من و دوستان بهایم به دادسرا نرفته باشد؟ این بار برای دادخواهی از تو و عزیزانی که فرزندان این آب و خاکند رفته بود و چنان با قدرت سخن گفته که جز عنایت حق چیز دیگری نمی تواند باشد. آن لحظه جز شکر و سپاس از الطاف الهی چیزی به ذهنم خطور نمی کرد قلب های ما به وحدت رسیده خطوط جداکننده از میان برداشته شده مسلمان و بهایی هر دو در معرض امتحانند اصلا بهایی و مسلمانی وجود ندارد همه یکی هستیم همگی عاشق جمال الهی هستیم همه بخاطر حب او خلق شدیم و امروز به عشق رسیدن به وحدت و حقیقت درد می کشیم و رنج می بریم و مسروریم . همه ما به تاریخی متصلیم که پایه های آن بر ستون بلایا استوار شده است ، هویت تاریخی ما یکیست.

فاطمه عزیزم وقتی بهرام به خانه آمد و از او پرسیدم خیلی دیر کردی ؟چه خبر خیلی نگرانت شدم ؟ لبخندی زد و گفت برایت نمی گویم ، میدونم بعد اعتراض می کنی که چرا این حرفها را زدی؟ بغلش کردم و بوسیدمش گفتم خیلی منتظرت بودم ، دلم شور میزد ، چند روزه در فکر بودی میدونم باز رفتی درد دل کنی. بیشتر از این منتظرم نزار بگو چی شد چکار کردی؟

وحدت تو و من

بهرام دو ساعتی می نشیند تا تمام مراجعین یکی یکی کارشان تمام شود و بروند آخر وقت اداری بوده که بهرام وارد اتاق بازپرس می شود و می گوید جناب معصومی دو ماهی است از دست ما راحت بودید عذر خواهی می کنم که مجددا مزاحم اوقاتتان شدم ، دو ساعتی هم هست که منتظر ماندم که همه مراجعینتان بروند و تنها باشید، ولی حقیقتا دلم برای شما و درد دل کردن با شما تنگ شده. او هم میگه منم همین طور صراحت لهجه شما برایم جالب است. بهرام میگه این بار برای پیگیری پرونده و دادن وسایلی که از ما برده اند نیامده ام بلکه برای گفتن یه سری حقایقی که در دل دارم و آزارم می دهد آمده ام. او هم میگه بفرمایید: بهرام میگه دلم می خواد شما خودتون رو جای ما بزارید اگه زنتان را یا دخترتان را ببرند و رکیک ترین الفاظ و کلمات را نثارشون کنند چه می کنید؟ ناراحت نمی شید؟

اگه به اسم به خطر افتادن اسلام و قرآن اعضاء خانواده ات را ببرند و از اونا بخوان که شاکی خصوصی دوستاشون بشن چه حالی به شما دست می ده؟ اگه فقط با یک امضاء شما، عده ای جوان را بیارن و اونا رو تهدید کنند که اگه با دوستان بهایی تون رفت و آمد کنید تمام اعضاء خانواده تون را میاریم اینجا و از کار اخراجشون می کنیم ووو چه حالی به شما دست خواهد داد؟ خودتون را جای ما بزارید.

قاضی میگه: بنظر می رسه خیلی از دست من ناراحتی. بهرام هم میگه نه اینطور نیست من از شما دلخور نیستم چون میدونم شما کاری از دستت بر نمی یاد ، وقتی این حضرات می تونن بعد از تشکیل دادگاه از قاضی بخوان که حکم نهایی را بین 3 تا 5 سال تعیین کنه دیگه چه توقعی میشه از قضات این مملکت داشت ؟ اما آقای معصومی اگر امروز من اینجا اومدم برای اینه که بگم آیا میدونید یک امضاء شما برای جلب یا احضار یک فرد چه عواقبی در پی خواهد داشت؟

فقط یک امضاء شما سبب میشه یک فرد در جایگاهی قرار بگیره که رکیک ترین الفاظ و زشت ترین تهمت ها را بشنوه و حتی در آن لحظات جرات نکنه از خودش دفاع کنه.

یک امضا شما باعث میشه یک فرد زیر فشارهای موجود تشنج کنه و کسی حاضر نباشه آبی دست او بده و صراحتا به او بگن که کاش می مردی و از شرت نجات پیدا می کردیم.

فقط یک امضاء سبب میشه دختران جوانی رو به دیوار و پشت به مردانی قوی هیکل بنشینند و چنان اضطراب وجودشون را بگیره که تا هفته ها بعد کابوس شبانه دست از سرشون بر نداره.

فقط یک امضاء شما باعث میشه خانواده ای مسلمان از هم بپاشه.

یک امضاء سبب میشه سکه های طلای دختر جوانی که ذره ذره در طی سالها پس انداز کرده بعد از تفتیش منزل توقیف بشه.

یک امضاء شما باعث میشه وسایل کار یک جوان در این بحران اقتصادی از محل کارش غصب بشه.

و فقط یک امضاء شما باعث میشه عکس های خانوادگی کسانی که خانواده های مومن و معتقدی هستند به دست کسانی بیفته و با دیدن آنها به خود اجازه بدهند که هر تهمت و افترایی را به آنها و خانواده هایشان نسبت بدهند . من امروز آمده ام بگویم از این به بعد هر وقت خواستید برگه احضاریه یا باز داشت فردی را امضاء کنید به عواقبی که این امضاء در پی خواهد داشت هم فکر کنید. و یا اگر چاره ای نداشتید بعد از آن او را بخواهید و از او پرس و جو کنید تا ببینید چه اتفاقاتی در آن اتاق های باز جویی و تفیش منزل ها رخ می دهد.

فاطمه جان آقای معصومی در تمام این مدت با سعه صدر به حرف های بهرام گوش می دهد و بعد می گوید من قبلا هم خدمتتان عرض کرده ام که من کارگری بودم و در اثر تلاش و همت به چنین جایگاهی رسیده ام آرزویم هم این است که همواره حق و حقیقت آشکار شود. شما هم به من حق بدهید از یک طرف این دوستان اطلاعات می آیند و حر ف هایی در مورد شما می زنند و بعد از آن شما می آیید و چیزهایی می گویید که همه آنها را رد می کند. شما هم خودت را جای من بگذار اگر در منصب من بودی چه می کردی؟

بهرام میگه من به حق شما می دهم شما خیلی جایگاه خطرناکی دارید. من که هیچوقت دلم نمی خواست در منصب شما باشم چون پایه های این عالم بر دو ستون بنا شده مجازات و مکافات . هر حکمی که یک قاضی می دهد باید در عوالم الهی جوابگو باشد .قانون گذاران و مجریان آن باید از عواقب روحانی تصمیمات خود آگاه باشند.

تاریخ همواره به ما درس می دهد ، یادتان هست حدود 20 سال پیش مسیحیان صربستان به بسنی حرزه گوبین حمله کردند و دوازده هزار نفر از مسلمانان آن منطقه را بدون هیچ احساس گناه و ترسی قتل عام کردند؟ خبر دارید که حالا بعد از 20 سال محاکم بین المللی آنها را از مخفی گاهایشان بیرون کشیده و یکی یکی آنها را محاکمه می کند؟ در ایران هم قطعا این اتفاق خواهد افتاد بزودی جایگاه مدعی و متهم عوض خواهد شد.

آقای معصمومی با دقت به حرف های بهرام گوش می دهد و می گوید: من خوشحال خواهم شد اگر در ردیف متهمان قرار گرفتم و گناهی مرتکب شده بودم به سزای اعمالم برسم.

بهرام هم عذرخواهی می کند که درد دل هایش را با صراحت تمام گفته. او هم می گوید : اتفاقا دلیلی که من از شما خوشم می آید این است که راحت حرفتان را می زنید .

بهرام می گوید این آخرین حرفی است که می خواهم خدمتتان عرض کنم بعد از آن مرخص می شوم و ممنونم که به حرفهایم گوش می دهید 40 سال است سنگ خورده ایم، متهم شده ایم، ناسزا شنیده ایم حبس و زجر و شکنجه دیده ایم و همه را بخاطر تعالیمی که به ما یاد داده است که زهر دادند شهد دهید جفا کردند وفا کنید ، تحمل کرده ایم، اما طاقت دیدن رنج و عذاب دوستان مسلمانمان را نداریم.

طاقت نداریم بشنویم کودکانی که با شوق و شور هفته ای یک بار به خانه ما می آمدند هر روز این سوال تکراری را از خانواده خود بپرسند که کی خاله از سفر برمی گردد ؟ دلم برایش خیلی تنگ شده.

طاقت نداریم ببینیم دوستان مسلمان ما از ترس تهدیدهای مکرر اداره اطلاعات با دیدن ما اشک بریزند و ما را بفشارند و با وحشت بگویند نمیدانی چقدر دلمان برای دیدنتان تنگ شده و پشت سر هم عذرخواهی کنند که ببخشید که تلفنتان را جواب ندادیم.

طاقت نداریم بینیم دوستانمان از فشار اینکه چطور شاکی خصوصی دوستشان نشوند ، به چه زحماتی افتاده اند.

و نهایتا طاقت نداریم ببینیم هموطنان شریف ما آزاد نیستند که خودشان برای خود دوست انتخاب کنند و اختیار زندگی شخصی خود را هم ندارند.

فاطمه جان دختر عزیزتر از جانم . نمیدونی با شنیدن این سخنان چه وجد و سروری در قلبم احساس کردم، بنظرم می رسید این ایام تکرار شدنی نیست این خاطرات تا ابد باقی و برقراراست. چرا که واقعیتی از زندگی ما و شماست. امروز با این امتحاناتی که برای ما بهاییان و هموطنان عزیزمان در ایران می افتد ما به وحدت رسیده ایم، چون درد تو درد من است . کابوس شما کابوس ما. و آزادی تو آزادی من. امروز زندگی و حیات تو و من به هم گره خورده است.

Iranian TABOO

غم اسارت

داستان ما از روزی شروع شد که به اینجا آمدیم و دخترم لوا با دو نفر دوست شده بود و یک بار آنها را به خانه مان دعوت کرد. دخترم از اینکه در این مدت کوتاه با چنین افرادی آشنا شده خیلی خوشحال بود ، از مهتاب و ساغر خیلی تعریف می کرد و مرتب می گفت مامان جان نمی دونی اینا چقدر عزیزن همیشه ارزو داشتم با افرادی مثل اینا دوست بشم. آنروز که آنها به منزل ما آمدن من هم کنارشان نشستم صفای قلب آنها را می شد وقت دعا خوندن دید. بعد از آن روز آنها بیشتر خانه ما آمدند. از مسائل مختلف زندگی و ازدواج و عالم بعد و موفقیت و خیلی چیزای دیگه حرف می زدیم تا اینکه این جمع چهار نفره بزرگتر شد دوستان لوا از اعضاء خانواده خود و دوستانشان دعوت می کردند که با آنها به جمع بیایند هر بار یک نفر اضافه می شد تا اینکه جمع ما به هفت نفر ارتقاء یافت. با وجد و سرور تصنیف می خواندیم و گاهی همگی بلند می شدیم دستان هم را می گرفتیم و سرود می خواندیم . دست می زدیم و شوق خود را با رقصیدن نشان می دادیم . لوا که مدتها بود سازدهنی می زد در این جمع به ما سازدهنی یاد می داد همه تلاش می کردند بتونن صدای سازشون را در بیارن مخصوصا وقتی می دیدن که چطور او با حس و حال ساز می زند و همه را به وجد می آورد.

یکی از این روزا وقتی همسر مریم متوجه شد که با خانواده ای بهایی رفت و آمد می کنه بی نهایت خشمگین شد. دعوای سختی بین زن و شوهر در گرفته بود که در طی سالها هم هنوز رفع نشده است. همسر مریم از اینکه زنش به او نگفته که دوستانی که انقدر تعریفشان می کند بهایی هستند خیلی عصبانی شده بود و او را به بی فکری متهم کرده بود که تو می خواهی زندگی مان را به هم بزنی؟ تو مگر نمی دانی ارتباط با این افراد چه مشکلاتی در پی خواهد داشت؟ اگر اتفاقی بیفته آبروی خانوادگی ما میره زندگیمان نابود میشه . خلاصه بعد ها فهمیدیم این مریم عزیز چقدر عذاب کشیده بود، شبی که از پیش ما رفته بود در اثر بحث های عمیقی که صورت می گرفت چنان حس خوبی داشته که به محمد شوهرش در مورد جمع و دعا هایی که می خوانیم و تفکر بعد از دعا صحبت می کند بلافاصله محمد می پرسه نکنه اینها بهایین؟ و وقتی مریم میگه آره دیگه او فرصت توضیح بیشتر نمیده و از اینکه چند ماهه این مسئله را مخفی کرده بی نهایت عصبانی می شه و تهدیدش می کنه که دیگه حق نداری پا تو خونه اینا بزاری و حتی اونا رو ببینی. مریم تا صبح اشک می ریزد و گریه می کنه اما همسرش کینه ای از او به دل می گیرد که پاک شدنی نبوده. از آن روز شکی تمام وجودش را گرفته بطوری که مریم خونه نشین شده .

بارها تصمیم گرفتم به محل کارش برم و با محمد حرف بزنم چند بار وقتی مریم را می رسوند اونو دیده بودم مرد با شخصیت و آرامی بنظر می رسید مطمئن بودم جوان خوبی است اما تحت تاثیر تبلیغات غلطی قرار گرفته که در مورد ما می شود، چند سال بعد دقیقا اتفاقی مشابه این و حتی شدیدتر برایم رخ داد که تجربه مریم و محمد، باعث شد همان روز با همسر دوستم صحبت کنم و از او بخواهم که برام از نگرانی هاش بگوید و او هم از عمویش گفت که چطور بعد از انقلاب در اثر یک واقعه ای تمام داراییش را از دست داده است و امروز او می ترسد که نکند ارتباط با ما بهایی ها تمام زحمات چندین ساله اش را به هدر ببرد، او برایم تعریف کرد که ما دو سال است ازدواج کرده ایم و برای تاسیس این مهد کودک ناچار شده ایم خانه مان را بفروشیم. آن روز یک ساعتی ما با هم حرف زدیم و من تازه متوجه شدم هموطنان عزیز ما چه محدودیت های ذهنی و اجتماعی دارند. مدام از من عذرخواهی می کرد که شما باورتان نمی شود ما چقدر برای شما احترام قائلیم اما نمیدانیم چکار می شود کرد؟ آن روز یادمه حقایقی را برایش گفتم که هر جایی بیان نمی کردم بهش گفتم شما نمی دانید ما چقدر حفظ و امنیت شما برایمان مهم است باورتان می شود من در گرمای شدید از تاکسی تلفنی استفاده نمی کنم پیاده مسافت زیادی را طی می کنم تا با وسایل عبوری به محل کارم بیایم؟ و هیچگاه موبایلم را با خودم نمی آورم که مشکلی برای شما ایجاد نشود من به شما حق می دهم نگران باشید اما اگر همه ما اصولی را رغایت کنیم و قانون مند باشیم دلیلی برای اضطراب و نگرانی نیست اما با این حال هر جور شما بفرمایید من عمل می کنم اگر صلاح می دانید من دیگر اینجا نیایم مطمئن باشید هرگز بعد از این مرا اینجا نخواهید دید. بعد از گفتگوی صمیمانه ما همه چیز تغییر کرد من و بهرام را به خانه شان دعوت کردند و از مشکلات و مسائلی که در طی تاسیس این مهد کودک برایشان پیش آمده بود گفتند ارتباط ما بعد آن روز صمیمانه تر و نزدیک تر شد ، اما چند ماه بعد با مشورت با بهرام تصمیم گرفتم از آنجا بروم چون اسمم به عنوان مشاور مهد پخش شده بود و در شرایط خاصی که من داشتم مشکلاتی برای دوستم که مدیر آن مهد بود ایجاد می کرد، بنابراین قبل از اینکه مشکلی برایشان ایجاد شود علی رغم تمام علاقه ای که به کار در کنار آنها داشتم آنجا را ترک کردم. اما آن روزها زمانی که محمد چنین برخوردی کرد تحت تاثیر صحبت های مهتاب خواهر مریم قرار گرفتم که گفت: زندگی خواهرم در خطر است محمد می ترسه الان هر حرفی او را جری تر می کنه. آن روز من قبول کردم اما هر چه زمان می گذشت آنطور که دورادور می شنیدم اوضاع بهتر نشد. دو سال بعد وقتی اتفاقی او را دیدم همدیگر را بغل کردیم او فقط اشک می ریخت دلتنگ بود غمی وجودش را گرفته بود غمی که در دل بسیاری از زنان جامعه ماست غم اسارت، غم بی کسی، غم خفقان، غم تعصب کورکورانه و غم عدم تساوی بین زن و مرد .

oneness

حس نماز

چند هفته از بچه ها بی خبر بودم غمی وجود همه ما را در برگرفته بود، مریم از همه ما رئوف تر و مشتاق تر بود اما امروز مثل مرغی در قفس اسیر تعصبات و خرافات و ترس شده بود. بعد از سه هفته بچه ها خبر دادند که امروز می توانند بیایند من که انگار بچه هایم از سفر دوری می آیند دقیقه شماری میکردم که برسند.

آن روز سهیلا جای مریم را گرفت اولین باری بود که او را می دیدم بعد از خواندن مناجات و دعای دسته جمعی که همراه با موسیقی بود و همه با هم خواندیم او قادر نبود جلو اشک هایش را بگیرد. سکوتی جمع را دربر گرفت بعد سهیلا از اینکه احساساتی شده و جمع را تحت تاثیر عواطف خود قرار داده عذرخواهی کرد و گفت من از 5 سالگی کنار مادرم می ایستادم و نماز می خواندم اما 9 ماه است نماز نخوانده ام در این چند ماه اخیر به هر دری زده ام که به حالت عادی برگردم نتوانستم. مثل کسی شده ام که گمشده ای دارد و تا پیدایش نکند آرام نخواهد گرفت. امشب با خواندن این دعا به صورت دسته جمعی حال غریبی پیدا کردم احساس کردم قلبم از جای خود تکان خورد تا حالا چنین حسی را تجربه نکرده بودم.

سهیلا خیلی حرف برای گفتن داشت بنابراین از او خواستیم موضوع جلسه آن شب را او تعیین کند. او هم گفت در مورد نماز حرف بزنیم. من خیلی می ترسم مادرم مدام به من می گوید از عذاب آخرت بترس. خیلی دلم می خواهد مثل قبل نماز بخوانم اما نمی توانم.

مهتاب که خیلی کم سخن می گفت اما سخنانش حکایت از عمق تفکراتش داشت گفت: بنظر شما، ما به نماز نیاز داریم یا خداوند؟

با این سوال چالشی در ذهن همه ایجاد شد. یکی دو نفر گفتند مسلم است او نیازی به نماز ما ندارد ما نیاز داریم. گفت: خب چرا انقدر ناراحتیم از چه می ترسیم؟ حتما دورانی که نماز نخوانده ایم به این نماز نیازی نداشته ایم . اینطور نیست؟ سهیلا گفت: آخر عذاب وجدان رهایم نمی کند. احساس گناه می کنم . یک لحظه از فکر اینکه چرا به این حال درآمدم بیرون نمی روم. این ها را چکار کنم؟

لوا گفت : حضرت مسیح یک بیان جالبی دارد . می فرماید: شراب نو را در مشک کهنه نمی ریزند. بنظر شما یعنی چه؟ اگر بریزند چه می شود؟ مجددا هر کسی نظری داد. یکی گفت شاید چون مشک کهنه تحمل شراب نو را ندارد. چقدر حضور در کنار جوانان لذت بخش بود و چقدر آنها نیاز به بحث و گفتگو داشتند . در آن لحظه یادم به داستانی از پائولو کوئلو افتاد. از کتاب “پدران پسران نوه ها: اسم داستان اگر اشتباه نکنم “قانون و میوه: است به بچه ها گفتم : یک داستانی خوانده ام که خیلی به درک مطلب فعلی ما کمک می کند. پائولو میگه در شهری میوه کمیاب بود خداوند پیامبری را از جانب خود برای هدایت و راهنمایی ان مردم فرستاد و در آن تعالیم و احکام عنوان کرده بود که هر روز هر کس فقط یک میوه بخورد و هسته آن را هم حتما بکارد. این پیامبر تعالیمش انتشار یافت و مردم زیادی به حکم او عمل کردند تا اینکه سراسر آن شهر پر شد از درختان میوه ای که توسط مردم شهر کاشته شده بود، اما بعد از سالیان سال هنوز مردم از حکم او که فقط روزی یک میوه بخورید اطاعت می کردند و جرات نداشتند از میوه های بسیاری که می رسید بخورند وبه شهرهای مجاور بدهند . تا اینکه خداوند پیامبر جدیدی با احکام جدید فرستاد و با این تعلیم جدید به آنها اجازه می داد هر چقدر می خواهند بخورند و به همسایگان خود هم ببخشند . این احکام نو جوانان زیادی را برانگیخت که زندگی خود را بر طبق آیین جدید بنا کنند اما بزرگان قوم مانع شدند و اجرای احکام جدید را بدعت و نسخ تعالیم قبل دانستند، بنابراین پیامبر جدید را کشتند و کسانی هم که به طرفداری از او برخاسته بودند را آزار و اذیت کردند. درحالی که آنان فراموش کرده بودند که جهان در حال دگرگونی و تغییر است و به هیچ وجه کسی یا کسانی قادر نخواهند بود جلو تغییرات را بگیرند.

بعد از شنیدن این داستان مبینا گفت ما مثل جوانان این داستانیم اما خیلی می ترسیم باورتون میشه من حتی جرات ندارم چیزایی را که ساعتها بهش فکر می کنم را برای مادرم تعریف کنم چون هنوز حرفم شروع نشده میگه بسه کفر نگو . بعدشم انقدر از آتش جهنم حرف می زنه که از ترس زبانم بند میاد که بقیه حرفمو بزنم. اما شاید باور نکنید که هر بار که می خوام نماز بخونم چنان افکار مختلف بر سرم هجوم میارن که از نماز خوندن منصرف می شم.

سهیلا گفت ما هم به خیلی چیزا فکر می کنیم بگو فکرات چیه از ما نترس. همه ما اینطور که پیداست قراره توی آتیش جهنم بسوزیم. مبینا گفت: منم هر بار که چادر سر می کنم که نماز بخونم به خودم میگم این خدایی که تو را آفریده به تمام اعمال و رفتار تو آگاست چرا باید جلو او هم حجاب داشته باشی؟ مگه او هم با دیدن تو تحریک میشه؟

بعدم که می ایستم به نماز، میگم چرا باید جلو خدایی که خالق زمین و آسمانهاست کج و راست بشم و مدام بگم تو بزرکی تو بزرگی . مگه خودش نمی دونه که بزرگه لازمه که من بگم؟ منم همین افکار باعث شده مدتیه نماز نخونم گاهی اوقات بخاطر اینکه مامانم ناراحت نشه تظاهر به خوندن نماز می کنم اما حقیقتش اینه که ماههاست که دیگه نمازی نخوندم.

بحث داغی در گرفته بود از بچه ها خواستم که اجازه بدن یه چای و شیرینی بخوریم تا کمی جون بگیریم بعد به بحث مون ادامه بدیم.

بعد از پذیرایی سهیلا گفت : خاله جان شما که از ما بزرگترید و سرد و گرم این عالم را چشیده اید نظرتون چیه؟ اصلا می تونم یه سوال خصوصی ازتون بپرسم؟ شما خودتون نماز می خونید؟ لبخندی به او زدم و گفتم خوندن نماز یه چیز خیلی شخصیه مثل امور شخصی دیگه، مثل نظافت، مثل خوردن غذای سالم، هیچکس مسئول دیگری نیست شما نمی تونید دیگران را مجبور کنید که مسواک بزنن یا ورزش کنن و میوه و سبزی بخورن. ما به روح انسانیم. حقیقت وجود انسان فقط این جسم خاکی نیست یک روحی هم داره که از عوالم بیکران الهی به این جسم تعلق پیدا کرده است همانطور که جسم ما نیاز به مراقبت و تغذیه داره و ناچاریم غذا بخوریم و ورزش کنیم و نظافت ورعایت کنیم تا این جسم محفوظ و مصون بمونه این روح هم نیاز به تغذیه و مراقبت و محافظت داره ، یکی از اموری که او را حفظ و صیانت می کنه تا همواره در مسیر صحیح باقی بمونه ، همین نماز و نیایشه. نماز روزانه باعث میشه ما همواره با معشوق حقیقی خود در ارتباط باشیم و هر لحظه با او گفتگو کنیم، چطور ممکنه انسان یک کسی را از صمیم قلب دوست داشته باشه ولی با او گفتگو نکنه و از منویات قلبی خود با او سخن نگه؟ چطور ممکن است شما عاشق باشید ولی دم از عشقتان نزنید؟ چطور ممکن است عاشق باشید ولی برای رسیدن به محضر یار لحظه شماری نکنید؟ صلات و نماز گفتگوی عاشقانه با معشوق حقیقی است . ما از عوالم الهی به این عالم آمده ایم ما بنوعی در این عالم ادنی غریبیم کسی جز حق قادر به درک ما نیست ، بنابراین نماز ما باید بیان عشق عمیقی باشد که از آن فراق و جدایی حکایت می کند. باید این نماز با وجد و سرور و در عین حال با اشک و سوز همراه باشد. با التجاء و التماس گفته بشه که ای محبوب من نماز من رو آتشی قرار بده که موانع بین من و تو را بسوزاند و نوری قرار بده که منو به وصال تو برساند . من اراده ای جز اراده تو ندارم و آرزویی جز خواسته های تو نخواهم. ای خدای من نگاه به آرزوها و اعمال من نکن بلکه به اراده خودت که آسمانها و زمینرا احاطه کرده است را نظر نما….

بنظر شما اگر نماز ما با عشق و شوق و وجد و جذب توام نباشه اثری داره؟

یکی از بچه ها گفت: یعنی کسی هست که اینطوری نماز بخونه ؟ بعد از چند لحظه سکوت مهتاب گفت : من چند بار چنین نمازی را تجربه کرده ام، آن هم بالای پشت بام خانه مان نیمه شب وقتی همه خوابند. لوا که مهتاب را ماهها بود می شناخت متوجه شد که مهتاب چه می گوید. اما سهیلا گفت : چطور ممکن است ؟ چه نمازی می خوانی که در آن این حرفها زده شده باشد؟ این چیزی که خاله میگه خیلی متعالیه، ما که تا حالا از ترس نماز خوندیم که بهمون گیر ندن و برچسب کافر بهمون نزنن.

مهتاب گفت: من این نماز را از ترنم دوستم یاد گرفتم دو سال پیش وقتی مثل شما ناراحت و غمگین بودم با او درد دل کردم و او گفت من نمازی بلدم که خیلی حس و حال خوبی به من میدهد اگه دوست داشته باشی برایت می خوانم منم که کنجکاو شده بودم زنگ تفریح ازش خواستم برام بخونه وقتی ترنم با حس عمیق تکه هایی از نماز را برایم خواند و همان لحظه چشمانش پر از اشک شد فهمیدم این نماز مجذوبش کرده و بقول خودش هر بار که آن را می خواند خودش را به حق نزدیک تر حس می کند و بعد از نماز آرامش پیدا می کند. من سال آخر دبیرستان این نماز را از ترنم یاد گرفتم هر بار که آن را می خواندم احساس می کردم چقدر با این نماز می توانم خودم را بهتر بشناسم و حقیقت وجود خودم را درک کنم. بتدریج یاد گرفتم که در تنهایی و خلوت بهتر حس نزدیکی می کنم و تمرکز بیشتری دارم برای همین هم مدتی است آخر شب بالای پشت بام می روم اول به آسمان و ستارگان نگاه می کنم و در افکار خودم غوطه ور می شوم بعد که احساس نیاز کردم نمازم را می خوانم. هر بار که به این قسمت نماز می رسم که معنیش این است که ای خدای من ای خدای من به آرزوها و اعمال من نگاه نکن بلکه به آنچه اراده خودت است که عالم را احاطه کرده بی اختیار یادم به خواسته های جور و اجور خودم می افتم که شاید بسیاری از آنها به مصلحت من نباشد. بعد از نمازم کمی فکر می کنم که چطور می تونم عاشقی صادق باشم؟

سکوتی همه جمع را فرا گرفته بود.

ساغر سکوت را شکست و گفت : تو را خدا یکی ما رو از گیجی در بیاره آخه این چه نمازیه که ما تا حالا نشنیدیم؟

سهیلا هم گفت راستی چادر هم سر می کنی؟ مهتاب خندید و گفت : نه

زمان به سرعت می گذشت منم رو به بچه ها کردم و گفتم بچه ها دیگه فکر کنم برای امشب کافی باشه می ترسم خانواده هاتون نگرانتون بشن و دیگه اجازه ندن اینجا بیاین. ادامه بحث را بزاریم برای دفعه بعد. خیلی چیزا هست که باید در طول زندگی مون یاد بگیریم، یکی از اونا هم کسب حالت دعا و مناجاته. بدون حس و حال روحانی، نماز و دعا اثری نخواهد داشت. هر بار که نماز می خونیم باید یه پله بالاتر رفته باشیم مگر نه اینکه حضرت رسول اکرم می فرمایند :” الصلاه معراج المومن به یصعد الی السماء” یعنی : دعا و نماز نردبان مومن است که بوسیله آن به آسمان بالا می رود.

Posted in children, Farah Persian stories, Farsi, history, human rights, Questions, Stories | Tagged , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Happy Birthday Baha’u’llah for Teaching How Humanity Can have the Good of This World and the Next.!

 

The Baha’is of Iran have been the target of the non stop attacks of the Islamic Republic Regime with all its powers and forces. From the onset of the revolution, secret documents were found that revealed the plots of the Islamic Regime to decapitate the peaceful and vibrant Baha’i community. The forward looking teachings of the Baha’i Faith is most threatening to the backward mindset of the regime.

One strategy that has worked for the Regime is the systematic arrest, intimidation, threats of execution, and finally asking for a hefty Bail (non refundable by design) to let the innocent go free. The Baha’is of Iran, have indeed proven the claim of Baha’u’llah in creating a new race of man who is independent of aught else except God.

The whole world is in awe to witness, their integrity, nobility of spirit, their spiritual sense of priorities preferring the love of humanity over and above every thing else and willing to pay for it.

Recently they had another multidirectional attack by their government in different parts of the country. May God reward every one with what they seek. The Baha’is want to love humanity so they live their value of oneness of all humanity. The Islamic Regime loves to destroy whoever loves humanity and celebrates unity in diversity and they cultivate hate and deceit.

Mrs. Jan-Nesar was arrested and imprisoned for her belief in the Baha’i Faith and service to teach children in the community. The family has paid the hefty bail to get her out.

I am moved by their sense of faith to not even be burdened by the cruelty and might of their government. They just practice what they believe to be good; honesty, integrity, and love of God exemplified in the unconditional love for all humanity.

مهناز جانثار که فعال حقوق کودکان است،برای دومین بار در بندرعباس دستگیر شد. ایشان در سال چهارم دبیرستان به خاطر اعتقاد به دیانت بهایی از دبیرستان اخراج شدند؛ اما او نه تنها دست از یادگیری و تحصیل بر نداشت بلکه با عزمی قویتر در موسسه علمی بهایی در رشته مشاوره تربیتی به تحصیل ادامه داد. پس از اتمام این دوره بخاطر عشق و علاقه به کودکان تصمیم به کمک به مشکلات کودکان گرفت و به همین منظور در زمینه اختلالات یادگیری کودکان ،مدرک خود را از جهاد دانشگاهی تهران اخذ نمود.
در آغاز کار با روانشناسی شروع به همکاری در مرکز مشاوره خصوصی نمودند و برای سخنرانی در بیمارستان روانپزشکی بندر عباس دعوت شدند، با معرفی نوع و شیوه کار با کودکان مورد استقبال روانپزشکان کودک و روانشناسان قرار گرفت که متاسفانه بدلیل منع کار دولتی با وجود نیاز به کار و تجربه ایشان نتوانستند همکاری خود را ادامه دهند.
بعلت مهاجرت روانشناس همکار، خانم جانثار کار خود را در منزل شخصی خود ادامه دادند و دوره مونته سوری و موسیقی درمانی هم در جهت کمک و درمان به کودکان آموختند.اما پس از مدتی در خرداد سال ۹۱ مامورین اطلاعات به منزل ایشان یورش بردند و او را بازداشت کردند ، پس از مدت ۲۳ روز با قید ضمانت آزاد شد.
پس از آزادی دست از تلاش در جهت کمک به کودکان بر نداشت با اینکه می دانست امکان و خطر بازداشت و تهدید مجدد وجود دارد.
مهناز با صبوری و با عشق سالها به بچه ها و مسائل تربیتی شان خدمت کرد.تا اینکه در سال ۱۳۹۵ حکم او صادر و به دو سال محرومیت از کار محکوم شدند ولی در ۲۷ فروردین ۹۶ دادگاه تجدید نظر این حکم را به ۴ ماه کاهش دادند.
ایشان خوشحال بودند که هنوز انسانهای شریفی در دستگاه قضایی وجود دارند که صدای او را می شنوند و با تعصب قضاوت نمی کنند، اما در ۲۹ فروردین سال ۹۶ برای بار دوم مامورین اطلاعات به منزل ایشان هجوم بردند و او را دستگیر کردند هم اکنون ایشان در باز داشت به سر می برند.
سئوال این است آیا پاداش سالهای خدمت عاشقانه و صادقانه به کودکان ایران زمین ، زندان ، شکنجه و تهدید است؟

This is what Baha’is believe and practice. It is up to the rest of the world to have the honor and privilege of speaking up for any one who resembles angels in this world occupied by Dart Waders of all sorts. Let us share the news so we share the nobiliity of their spirit.

The pictures of recently released  Mrs. Jan-Nesar and her family, speaks a thousand page. If this is who we as human beings can be, I have hope in humanity.

Happy birthday Baha’u’llah.

 

Keyvan

Posted in Baha'i Holidays, Farsi, human rights, News, Questions, Stories | Tagged , , , | Leave a comment

A New Way of Understanding Why People Fight?

oneness

oneness

Baha’u’llah in one of His most mysterious Writings; Tablet of Salman, makes a reference to one of Rumi’s insightful and puzzling poems and sheds a bright and unprecedented light on it. In this tablet Baha’u’llah explain what Rumi really means by Moses fighting with Moses. The simple explanation, in my limited understanding, is how a single reality such as wealth appears in this world of existence divided in many colors of rainbow such as greed, generosity, power, poverty, etc. And how the same reality is independent of any color and only manifesting itself in the purity of divine spirit which has no color; the origin of rainbow. We inflict each other based on the colors of our own partial and misguided understanding. Baha’u’llah makes a reference to this in His Hidden Words that says:

Since, as far as I know, there is no official translation of the tablet of Salman, I hesitate to share my own limited understanding which is inherent in any translation. I hope one day soon, we do have an official translation of this magnificent Tablet.

In her facebook page Forouzandeh Rahmatpour 

makes a reference to the Tablet of Salman with a delightful comment for those of you who are versed in Persian. It sheds a light on who we take a position against one another in this world and turn the blessings of life and opportunities of love we are given on this earth which is supposed to be the image of heaven of God’s will, into a hell of our own colorful conduct born out of our ignorance  and create abuse and misunderstandings.

In His Persian Hidden Words # 74 Baha’u’llah makes a reference to the same meaning by saying;

O CHILDREN OF VAINGLORY! For a fleeting sovereignty ye have abandoned My imperishable dominion, and have adorned yourselves with the gay livery of the world and made of it your boast. By My beauty! All will I gather beneath the one-colored covering of the dust and efface all these diverse colors save them that choose My own, and that is purging from every color.

I hope you enjoy her work.

 

Keyvan

 

رنگ خدايى

هر گاه نیت خدایی بر دل غالب شود در آن صورت اعمال به بهترین شکل که همان صبغة الهی ( رنگ خدايى) است تجلی خواهد کرد و آدمی مقامات معنوی را یکی پس از دیگری سیر می نماید تا وجودش تجلیگاه اسم باطن گردد. می دانیم از خصوصیات اسماء باطن بی رنگی است که «لون و رنگ نمی گیرد …در آن صورت رهرو طریق حق بتدریج از رنگ آمیزی های عارضی پاک می شود و لباس عبودیت ، صبغ ربوبيت به خود ميگيرد .
با زدودن زنگارهای درون و تهذیب نفس زینت الهی و دل افروزی رنگ خدایی آشکار می شود و از این طریق در معرفت به روی دل بازمی گردد.
حضرت بهاءالله در كلمات مباركه مكنونه ميفرمايند:
اى ابناء غرور
بسلطنت فانيه ايّامی از جبروت باقی من گذشته و خود را باسباب زرد و سرخ می آرائيد و بدين سبب افتخار مينمائيد * قسم بجمالم که جميع را در خيمه يکرنگ تراب درآورم و همه اين رنگهای مختلفه را از ميان بردارم مگر کسانيکه برنگ من درآيند و آن تقديس از همهء رنگها است.

براستى صبغة الله ( رنگ الهى ) چيست ؟
گويند كه صبغةالله همان «فطرة اللّه» است که خداوند بشر را بر آن بیافرید و نهادش را از غير خود پاك نمود و به صبغه خود رنگ نمود .
“در آيه 138 سوره مباركه بقره بدينگونه نقل گرديده است كه تنها رنگ خدائى را بپذيريد (كه همان رنگ ايمان و توحيد خالص است ) (صبغة الله ).
سپس اضافه مى كند چه رنگى از رنگ خدائى بهتر است ؟ و ما منحصرا او را پرستش مى كنيم (و من احسن من الله صبغة و نحن له عابدون ).
و به اين ترتيب ، قرآن فرمان مى دهد همه رنگهاى نژادى و قبيلگى و ساير رنگهاى تفرقه انداز را از ميان بردارند و همگى به رنگ الهى در آيند.
مفسران نوشته اند كه در ميان مسيحيان معمول بود كه فرزندان خود را غسل تعميد مى دادند، گاه ادويه مخصوص زرد رنگى به آب اضافه مى كردند و مى گفتند: اين غسل مخصوصا با اين رنگ خاص باعث تطهير نوزاد از گناه ذاتى كه از آدم به ارث برده است مى شود.
قرآن بر اين منطق بى اساس ، خط بطلان مى كشد و مى گويد: بهتر اين است كه به جاى رنگ ظاهر و رنگهاى خرافاتى و تفرقه انداز، رنگ حقيقت و خدائى را بپذيريد تا روح و جانتان از هر آلودگى پاك گردد.
اگر مردم رنگ خدائى بپذيرند يعنى رنگ وحدت و عظمت و پاكى و پرهيزكارى .
رنگ بى رنگى و عدالت و مساوات و برادرى و برابرى .
و رنگ توحيد و اخلاص ، مى توانند در پرتو آن به همه نزاعها و كشمكشها كه هر گاه بى رنگى اسير رنگ شود به وجود مى آيد، از ميان بردارند، و ريشه هاى شرك و نفاق و تفرقه را بر كنند.
در حقيقت اين همان بى رنگى و حذف همه رنگها است .”
(ر.ك : تفسير نمونه، ج 1، صص 473و 474)

چونک بی رنگی اسیر رنگ شد

موسئی با موسئی در جنگ شد

چون به بی رنگی رسی کان داشتی

موسی و فرعون دارند آشتی

این عجب کین رنگ از بی رنگ خاست

رنگ با بی رنگ چون در جنگ خاست

(مثنوی، ج ١، ص ١٥٣)

جمال اقدس ابهى در اين مقام ميفرمايند :

“ملاحظه در فرعون زمان کن که اگر غنا و قدرت ظاهره نبود ابداً بمحاربه با جمال احديّه قيام نمى نمود * چه که در فقدان أسباب عاجز بوده و خواهد بود و کفر در او مستور * پس خوشا حال نفوسيکه اسير رنگ دنيا و ما خلق فيها نشده اند و بصبغ الله فائز گشته اند يعنى برنگ حق در اين ظهور بديع در آمده اند * و آن تقديس از جميع رنگهاى مختلفۀ دنيا است و جز منقطعين بر اين رنگ عارف نه چنانچه اليوم اهل بها که بر سفينۀ بقا را کبند و بر قلزم کبريا سائر يک ديگر را ميشناسند و دون اين اصحاب احدى مطّللع نه * و اگر هم عارف شوند همان مقدار که أعمى از شمس ادراک مينمايد …*اى سلمان * بگو بعباد که در شاطئ بحر ِقدم َ وارد شويد تا از جميع رنگها مقدّس گرديد و بمقر اقدس أطهر و منظر أکبر وارد شويد *..اى سلمان * جميع عباد را رنگهاى مختلفۀ دنيا از شاطئ قدس أبهى منع نموده .” ( لوح سلمان ، بسمى المخزون)

باشد كه با زدودن زنگارهای درون و تهذیب نفس زینت الهی و دل افروزی رنگ خدایی كه باقى و جاودانيست در قلوبمان آشکار شود و از این طریق در معرفت به روی دلهايمان باز گردد.

رنگ باقی صبغة الله است و بس

غیر آن بربسته دان همچون جرس

رنگ صدق و رنگ تقوی و یقین

تا ابد باقی بود بر عابدین

(مثنوی، جلد٣، ص ٥٤٥)

گرد آورى: فروزنده

Posted in Education, Farsi, human rights, Questions | Tagged , , , | Leave a comment

House Concert In Defense of Human Rights and Freedom of Education in Iran

16-300x240

دستگیری ۱۶ شهروند بهایی در سراسر ایران

Education is not a crime but it is in Iran for the Baha’is of Iran!!

Please join us in the following house concert on Tuesday December 1, 2015

Our beloved and revered musicians from Quartet Euphoria at the Claremont Colleges  perform  Beethoven’s beautiful and powerful String Quartet in E flat Major, opus 127.

Also SANTAR Persian Mystical Ensemble shares a few pieces.

The event is dedicated to the cause of awareness and protest in defense of the human rights for all, oneness of all religions and specially the on going attacks on the peaceful Baha’is of Iran.

The students in the Baha’i community have been barred from attending higher education and faculty of the Baha’i Institute of Higher Education are systematically arrested and put in prison for over 30 years by the Islamic Republic Regime.

Just as the massacre was happening in Paris and elsewhere, the Islamic Republic Regime raided the homes and businesses of Baha’is in 4 corners of the country arresting the students and youth and closing the shops and businesses. 17 more people are now taken to prison.

This is part of a 30 year systematic and on going attempt by the Islamic Republic Regeme to further decapitate and intimidate the Baha’i community, the largest religious minority in Iran and the most educated group with forward thinking values in defense of human rights for all humanity.

Your presence and participation will be a sign of solidarity to human rights to education and freedom for all.

please find further details about the program bellow:

Tuesday, December 1, 2015

6:30: Pm potluck dinner  8:00 PM concert

in Claremont CA 91711

For RSVP and more information, please call:

Keyvan Geula (909) 625-5075,  e-mail keyvan.cgie@gmail.com, www.cgie.org/blog

Sponsored by the Spiritual Assembly of the Baha’is of Claremont and  Center for Global Integrated Education

Keyvan

Posted in Questions | Tagged , , , | Leave a comment

Message of the Universal House of Justice to the Baha’is of Iran

It is with joy that I share with you the attached message of the Universal House of Justice of today’s date addressed to the Bahá’ís of Iran.

پیام ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۴

۱۱  شهرالجمال  ۱۷۲
١٨  اردیبهشت  ۱۳۹۴

پیروان باوفای حضرت بهاءالله در کشور مقدّس ایران ملاحظه فرمایند

در ایّام فرخندۀ رضوان این مشتاقان به اتّفاق جمّ غفیری از پیروان جمال اقدس ابهی، خادمین مرکز جهانی بهائی و زائرین و مسافرین در ارض مقصود، با طواف مقامات متبرّکۀ علیا مراتب قدردانی و سپاس خود را از نزول تأییدات متتابعۀ ربّانی که سبب حصول موفّقیّت‌های مهمّی برای امر مبارک در قریب به پنج‌‌هزار محدودۀ جغرافیایی در جمیع قارّات عالم گردیده به لسان جان به ساحت قدس الهی ابراز داشتیم، موفّقیّت‌هایی که نتیجۀ سعی و کوشش خاضعانۀ دوستان در راه بهبود اوضاع و رفاه اجتماع با هم‌کاری دیگر مردم آزاده و خیراندیش جهان است.  در راز و نیاز با خالق بی‌انباز به یاد شما عزیزان بودیم و نه تنها فرارسیدن سال‌روز دست‌گیری هفت نفر اعضای سابق هیئت جلیلۀ یاران و برخی از خادمین برازندۀ مؤسّسۀ علمی آزاد را به خاطر آوردیم بلکه این غم و اندوه را نیز به دل داشتیم که هنوز هزاران نفر از بهائیان ایران هم‌چنان به خاطر تمسّک به باورهای دینی خود در تضییقات شدید به سر می‌برند و بیش از صد نفر از آن عزیزان اسیر بند و زندان می‌باشند.  از آستان مقدّسش رجا نمودیم که امرا را عدل و علما را انصاف عنایت فرماید تا این ظلم و ستم به پایان رسد و ابواب رخا و آسایش بر وجه آن خادمان امر حضرت کبریا و دیگر شهروندان شریف آن سرزمین مقدّس و باستانی گشوده گردد.

آنچه را که وقایع سال گذشته بیش از پیش در مقابل دیدگان مردم اصیل و پاک‌نژاد آن مرز و بوم و دیگر مروّجین صلح و سلام در سراسر جهان آشکار نمود تضادّ شدیدِ موجود بین عقاید صلح‌جویانه و سلوک خیرخواهانۀ جامعۀ بهائی و اعمال اسف‌بار و غیر انسانی کسانی است که تحت تأثیر تعصّبات جاهلانۀ مذهبی هم‌چنان به بی‌عدالتی‌های خود در حقّ شما ادامه می‌دهند.  دفاع ایرانیان نیک‌اندیش و روشن‌ضمیر، چه در داخل و چه در خارج از ایران، از حقوق شهروندی هم‌وطنان بهائیِ خود به وضوح نمایان بود.  خالی گذاشتن یک صندلی از طرف هم‌کلاسان به نام و به یاد یک دانشجوی بهائی محروم از تحصیلات دانشگاهی، دعوت به هم‌کاری از سوی هم‌صنفانِ یک کاسب بهائیِ محروم از جواز کسب، و یا اعلام رضایت کتبی جمعی از همسایگان و آشنایان برای به خاک‌سپاری یکی از متصاعدین بهائی که به دستور مسئولین و به بهانۀ مخالفت مردم از آن ممانعت به عمل آمده بود از جمله موارد بی‌شمارِ حمایت عامّۀ مردم چه در شهر‌ها و چه در روستاهای آن کشور بود.  شواهد و قراین بسیار زیاد دیگری نیز بیان‌گر این معنا است که ایرانیان برومند از هر طبقه و قشری — اعمّ از مدافعان حقوق بشر، روحانیون نیک‌اندیش و بادرایت، فعّالان سیاسی و مدنی، نویسندگان و روزنامه‌نگاران، هنرمندان و تهیّه‌کنندگان برنامه‌های تلویزیونی و مورّخینی که برای استفادۀ آیندگان به تهیّۀ فیلم و جمع‌آوری اسناد در ارتباط با مظالم بی‌شمار وارده بر پیروان این آیین اقدام نموده و برنامه‌هایی مستند و بی‌طرفانه راجع به عقاید و اهداف‌شان ارائه می‌دهند، افرادی که در مقالات و وبلاگ‌های شخصی ابراز هم‌دردی و هم‌دلی می‌نمایند، کسانی که با امضای تظلّم‌نامه‌های مختلف خواهان احقاق حقوق مسلوبۀ شما عزیزان هستند، و برگزار‌کنندگان برنامه‌های وسیع و گسترده علیه محرومیّت جوانان بهائی از تحصیلات عالیه و آزار و اذیّت بهائیان — همگی آرزو دارند تا آحاد مردم مملکت از جمله بهائیان بتوانند در مقام شهروندانی دل‌سوز دوش به دوش یکدیگر در راه آبادانی و سربلندی ایران عزیز کوشا باشند.  از طرف دیگر حمایت سازمان‌های غیر انتفاعی، مؤسّسات علمی، شخصیّت‌های برجسته چون برندگان جایزۀ صلح نوبل، نمایندگان دول مختلف و قطع‌نامه‌های مصوّب مجمع عمومی سازمان ملل متّحد نیز نشان‌دهندۀ انزجار مردم جهان از ادامۀ ظلم و ستم بر شما و دیگر ایرانیان است.

ایقان و ایمان شما به مقام مظهر ظهور الهی در این عصر نورانی، انقطاع شما از امور دنیوی و توجّه‌تان به حیات معنوی، تشبّث‌تان‌ به تعالیم این امر عظیم، ارادۀ آهنین و بردباری حماسه‌آفرین شما در تحمّل شداید در سبیل محبّت ‌حضرت یزدان، درایت و استقامت سازندۀ شما در شرایط مصیبت‌بار کنونی، و اقدامات مجدّانۀ شما در راه خدمت به وطن مألوف و به عالم انسانی یاد‌آور این بیان احلی از قلم اعلی است که بعد از توصیف شوق و شور و عشق موفور پیروان خود و مراتب از خودگذشتگی‌ها و جان‌بازی‌های آنان در راه تحقّق ارادۀ الهی می‌فرمایند “فوعزّتک یا الهی انّی متحیّر فیهم و ما ظهر منهم فی سبیل محبّتک فطوبی لهم ثمّ روحا لهم…کأنّک صنعتهم لحبّک و اصطفیتهم لجذبک و القیت فیهم روح امرک و اظهرت لهم جمال احدیّتک”.  پس ای فارسان میدان وفا و ای سالکان سبیل هدی سرافراز و مفتخر باشید که مصداق این بیان مبارک حضرت عبدالبهاء هستید که می‌فرمایند “ای احبّای الهی نظر به اعتساف و بی‌انصافی نادانان ننمایید.  ظلم را به عدل مقاومت کنید و اعتساف را به انصاف مقابلی نمایید و خونخواری را به مهربانی معامله نمایید.  در ترقّی ایران و ایرانیان خیرخواه باشید و در مدنیّت عمومیّه بکوشید.”

[امضا:  بیت العدل اعظم]

I like to ask all of us to share the above message and join in prayers and raise our voices asking for that justice that promotes unity as Baha’u’llah teaches.

 

Posted in chants, human rights, letters, News, prayers, Questions, videos | Tagged , , , | Leave a comment