Canada Says to Iran; Talk is Cheap, Free the Baha’is

0,,17128564_303,00

Minister Baird: We must judge the Iranian government by its deeds

The original version of this op-ed was published in the National Post on November 7, 2013.

Earlier this year, Iran elected a new president, Hassan Rouhani, whose manner, style and language stand in stark contrast to the posturing and belligerent behaviour of his predecessor, Mahmoud Ahmadinejad. The conciliatory tone and approach of the new president is welcome, especially with regard to Iran’s nuclear diplomacy, and we were relieved to hear of Iran’s release of a small number of political prisoners. All of us who long have felt despair over the Iranian regime’s baneful influence abroad and its ruthless oppression of its own people want to believe that the country is genuinely committed to positive change at home and in its foreign relations.

But we do not have the luxury of being naïve. Nor do the Iranian people, who have suffered for far too long. Standing in front of cameras and tweeting about change are all too easy. The hard part is following through, making difficult decisions and undertaking meaningful change. We must judge the Iranian government by its deeds, not its words. President Rouhani marks his first 100 days in office on Tuesday and, by any measure, these deeds have fallen short.

Through human-rights monitoring and reporting efforts by the UN Secretary-General and the UN Special Rapporteur on the Situation of Human Rights in Iran, we know that Iran’s human rights record is deeply troubling and that these abuses are continuing. Women continue to face serious discrimination. Iran’s ethnic and religious minorities continue to face disproportionate discrimination, as well as harassment by authorities. More than 100 members of the Bahá‘í faith alone remain imprisoned on charges related to practising and organizing for their religion and advocating for their rights.

These are not deeds that give us confidence in a genuine desire for change on the part of Iran’s leaders. In order to demonstrate its seriousness about meaningful change on human rights, Iran would need to go beyond half measures and take a number of concrete steps to address the legitimate concerns of the international community about how the country’s people are treated.

وزیر امور خارجه کانادا خطاب به ایران: ما ساده‌لوح نیستیم

وزیر امور خارجه کانادا که در چند ماه اخیر موضعی سرسختانه در قبال دولت حسن روحانی، رئیس جمهور ایران داشته در تازه‌ترین بیانیه خود در مورد شرایط ایران خواستار بهبود شرایط حقوق بشر و پایبندی ایران به تعهدات بین‌المللی‌اش شده است.

در این بیانیه که یک نسخه آن در اختیار دویچه‌وله قرار گرفته است، از لحن و ادبیات تازه ایران پس از روی کار آمدن حسن روحانی و به‌خصوص سیاست هسته‌ای این کشور و آزادی تعدادی اندکی از زندانیان سیاسی استقبال شده است.

آقای برد با بیان اینکه همه ما از ”نفوذ زهرآلود” در خارج و ”سرکوب وحشیانه مردم” در داخل توسط رژیم ایران، ناامید شده بودیم گفت، می‌خواهیم باور کنیم که واقعاً تغییرات مثبتی رخ داده است.

وزیر امورخارجه کانادا با اشاره به اینکه ”ما از نعمت ساده‌لوح بودن بی‌بهره‌ایم” می‌افزاید: «ایستادن در مقابل دوربین و همچنین توییت کردن در مورد تغییرات، بسیار ساده است. بخش مشکل، تصمیم‌گیری‌های دشوار و انجام تغییرات معنی‌دار است.»

به گفته آقای برد، قضاوت بر اساس عملکرد دولت روحانی صورت می‌گیرد.

وی همچنین با اشاره به سپری شدن ۱۰۰ روز از شروع کار دولت تازه در ایران گفت که با هر معیاری نیز که سنجیده شود، این اعمال (مثبت) کاهش یافته است.

در بخشی دیگری از بیانیه وزیر امورخارجه کانادا به وضعیت حقوق بشر در ایران، به‌ویژه حقوق زنان و اقلیت‌های مذهبی، از جمله بهائیان اشاره شده است. آقای برد از زندانی شدن ۱۰۰ نفر از پیروان بهائیت، به دلیل فعالیت‌های مذهبی و دفاع از حقوق‌شان، انتقاد کرده است.

خواسته‌های کانادا از دولت و رهبر ایران

جان برد در بخشی از بیانیه خود، از حکومت ایران خواسته است که به منظور نشان دادن جدیت خود و پاسخگویی به نگرانی‌های مشروع جامعه بین‌المللی، اقداماتی مشخص را انجام دهد.

موافقت با سفر گزارشگر ویژه حقوق بشر به ایران، تصویب و اجرای مفاد کنوانسیون ضد شکنجه، بررسی ادعاهای مربوط به آزار و اذیت زندانیان و همچنین تضمین آزادی بیان در قانون و عمل و دسترسی نامحدود به اینترنت از جمله موارد مطرح شده در این بیانیه است.

جان برد در بخش دیگری از بیانیه خود از رهبر جمهوری اسلامی خواسته است که با تصویب قوانین مربوطه، همه اشکال تبعیض از جمله تبعیض مذهبی، قومی و جنسیتی را ممنوع کند.

وی می‌افزاید که ایران باید کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان را بپذیرد و “به زنان اجازه دهد برای ریاست جمهوری کاندیدا شود و بدون اجازه همسران خود کار کنند.”

وزیر امورخارجه کانادا، در بخش دیگری از بیانیه خود با اشاره به اینکه این کشور شانه به شانه مردم ایران ایستاده است، تأکید می‌کند: «ما به دنبال اعمال فشار بر ایران برای جلوگیری از تبعیض، آزار و اذیت و حبس‌های غیرعادلانه هستیم.»

The Human Rights Situation in Iran

Over the years, Canada has been a strong voice denouncing the egregious state of human rights in Iran and the sustained efforts on the part of Iranian authorities to oppress the Iranian people at every turn. Iran’s continued discrimination against, and persecution of, religious minorities such as Baha’is who are systematically targeted, as well as Christians and Zoroastrians, is of grave concern. Ethnic minorities, such as the Ahwazi Arab, Azeri, Baloch and Kurdish communities are also subjected to these unlawful and widespread practices.

Canada has condemned the monumental failure of the judicial system in Iran, the intimidation and imprisonment of lawyers, the rampant abuse of due process rights, and the imposition of the death penalty, including for minors, and for vaguely defined crimes. It is worth highlighting that Iran’s Constitution provides for the judiciary to be “an independent power”.  In practice, however, the militant ideology of the Islamic Republic continues to administer harsh treatment to the Iranian people without adequate due process protection.  This long established trend has become even more entrenched since the 2009 presidential elections, which led to a surge in popular expressions of dissent.  Due process rights, enshrined in the Universal Declaration of Human Rights and the International Convenant on Civil and Political Rights, to which Iran is a party, continue to be grossly violated by the Iranian regime.

Conclusion:

The human rights of the Baha’is of Iran and all other minorities must be included in the negotiations and at the center of nuclear talks with Iran.

Keyvan

This entry was posted in Farsi, human rights, Questions and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.